Loading...  
 cv & info   publications   classes   links  mail  
  • Ryle: The myth of consciousness is a piece of para-optics.
  • perception of mind most aptly explained by Words relating to sight: Locke, Essay, II,xxix,2.

zum engen zusammenhang geometrie - optik: hinzuweisen auf euklids optikneben astronomie hat gerade die optik die mathematische wissenschaft beschaeftigt (al-haytham, ptolemaios, kepler - mit dem titel astronomiae pars optica !), in der optik verbindet sich das mit der medizin (galen, avicenna, da vinci).
die optik kommt dabei (unmittelbar) aus dem arabischen raum (hunain ibn ishaq, grosseteste, bacon)

(dazu siehe das dermot moran paper)

gegenstandsbereich der optiken von alhazen, kepler und vitelo sind allerdings nicht die sichtbaren gegenstaende bzgl. der geometrie ihrer oberflaeche, sondern der weg des lichts bzw. der species vom gegenstand ins hirn. die optik beschreibt also partiell den weg von externer res extensa zum sinneseindruck, ohne fuer die beschreibung der psychischen vorgaenge eine theorie anbieten zu koennen/wollen

hierzu die theorie der spiritus animali von alhazen bis Descartes:

alhazen (opticae thesaurus alhazeni arabis libri septem nunc primi editi, e. risner, basilae 1572 - original aus marshs library) I, iv, 4: dicitur, quod spiritus visibilis emittitur ex anteriore parte cerebri, et implet duas concavitates duorum nervorum primorum coniunctorum cum cerebro, et pervenit ad nervum communem, et implet concavitate in eius et venit ad duos nervos secundos opticos, et implet ipsos, et pervenit ad glacialem, et dat ei virtutem visibilem.

vitelo (ebd., vitellonis thuringopoli opticae libri decem) III, 4: extremtias ergo nervi continet medium spherae glacialis: et est nervus ille concavus deferens in se spiritum visibilem a cerebro ad oculum, et per eius venas parvas pervenit nutrimentum ad oculum, et diffunditur in illo per vias nutrimenti: et est in intersectione huius nervi in anteriori parte cerebri virtus visiva sentiens et dijudicans omne visibile: ...

kepler (ad vitellione paralipomena, quibus astronomiae pars optica traditur, francoforti 1604) V,2: quomodo idolum seu pictura haec spiritus visoris, qui resident in retina et in nervo, conjugatur, et, et utrum per spiritus intro in cerebri cavernas, ad animae seu facultatis visoriae tribunal sistatur, ab facultas visoria, ceu quaestor ab anima datus, e cerebri praetorio foras in ipsum nervum visorium et retinam, ceu ad inferiora subsellia descendens, idola huic procedat obviam, hoc inquam physicus relinquo disputandum.
(2 theorien angesprochen: (1) das bild gelangt als solches in die seele, (2) die seele sendet sonden aus - quaestoren -, die das bild auf der netzhaut in augenschein nehmen. beide theorien aber nicht vertreten, darin eingrenzung des aufgabenbereichs gegenueber alhazrn, aber auch gegenueber descartes deutlich)

fuer descartes siehe AT XI 129.

descartes dreht die stossrichtung (auch) um. er begruendet nicht mehr nur das zustandekommen von eindruecken mit hilfe (auch) der geometrie, sondern die gestalt der welt. das cogitare hat seine aussenwelt klar und distinkt nur als modell der geometrie.


mail